Η Βουγιουκλάκη είχε δεχτεί μια πρωτότυπη πρόταση, να δημιουργηθεί κούκλα με το όνομα και την εικόνα της. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 οι ιδιοκτήτες της βιομηχανίας Ελ Γκρέκο είχαν ήδη κάνει επιτυχία με τα λούτρινα που πουλούσαν και κυρίως με τους γούνινους σκύλους.
Την περίοδο εκείνη όμως ανθούσαν στην ελληνική αγορά οι κούκλες του εργοστασίου Κεχαγιά. Η Ελ Γκρέκο αποφάσισε και αυτή να φτιάξει κούκλες.
Πρότειναν στη δημοφιλή ηθοποιό να φτιάξουν μία κούκλα που θα έχει την εικόνα της, το όνομα της και θα διαφημιζόταν από την ίδια.
Οι δύο πλευρές ωστόσο κατάφεραν να συμφωνήσουν σε μια δεύτερη διαπραγμάτευση. Το εγχείρημα όμως πήρε σάρκα και οστά και η Βουγιουκλάκη έγινε η πρώτη ηθοποιός στη χώρα που έγινε κούκλα.
Υπήρχε μία συγκεκριμένη σειρά επεξεργασίας για την κούκλα, το γάζωμα των μαλλιών γινόταν με ειδική μηχανή όπως και το βάψιμο του προσώπου.
Συγκεκριμένα τοποθετούσαν μια ειδική μεταλλική μάσκα πάνω στο πρόσωπο και το έβαφαν με τα κατάλληλα χρώματα.
Ένας άλλος εργαζόμενος ασχολούταν με την κόμμωση της κούκλας, που στη συγκεκριμένη περίπτωση έπρεπε να πετύχει το χτένισμα της Βουγιουκλάκη.
Η εταιρεία κάλεσε το διάσημο σχεδιαστή μόδας της εποχής Ζαν Ντεσέ (Jean Dessen) για να δημιουργήσει ρούχα υψηλής ραπτικής για την κούκλα της Αλίκης.
Η κούκλα ήταν έτοιμη και κυκλοφόρησε στις αγορές το 1967. Τα κορίτσια την λάτρεψαν και πέρασαν ατελείωτες ώρες μαζί της.
